العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
557
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
آن است كه هر دوستى دوست دارد با دوست خود خلوت كند . اى فرزند عمران من از حال دوستانم آگاه مىباشم ، هنگامى كه سياهى شب آنها فرا مىگيرد ، ديدگان دل آنها را باز مىكنم و عذاب خود را مقابل آنها قرار مىدهم ، آنها با مشاهده و حضور با من سخن مىگويند . اى فرزند عمران با دل خاشع نزد من بيا و با بدن خاضعت با من گفتگو كن در سياهى شب از ديدگانت اشك بريز و از من هر چه مىخواهى طلب كن كه مرا به زودى رواكننده حاجتها خواهيد ديد . 3 - يكى از راويان گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند متعال كسى را كه از او نافرمانى مىكند دوست نمىدارد و بعد اين شعر را قراءت كردند : تعصى الاله و انت تظهر حبه * هذا محال في العقال بديع لو كان حبك صادقا لاطعته * ان المحب لمن يحب مطيع 4 - مردى خدمت حضرت رسول صلى اللَّه عليه و إله عرض كرد يا رسول اللَّه چيزى به من ياد دهيد كه هر گاه او را گفتم خداوند مرا دوست بدارد ، و مردم هم مرا دوست بدارند ، فرمود به آن چه در نزد خداوند هست رغبت نشان دهيد تا خداوند شما را دوست بدارد ، و از مردم كنارهگيرى كن و چيزى از آنها طلب نكن تا آنها تو را دوست بدارند . 5 - ابو بصير گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : پنج نفر خواب ندارند ، كسى كه عزيزش را كشته باشند و قصاص نشده باشد ، كسى كه مال زياد دارد ولى امنيت ندارد ، كسى كه از ديگرى فحش بشنود و يا بهتانى به او به بندند ، كسى كه ثروتش را از وى بگيرند و او مالى نداشته باشد ، و كسى كه دوست خود را مىخواهد از دست بدهد . 6 - وهب بن منبه گويد : در زبور خواندم كه خداوند فرمود : اى داود بشنو چه مىگويم و حق مىگويم ، هر كس نزد من بيايد و مرا دوست داشته باشد او را وارد بهشت مىكنم . 7 - سليمان بن عبد اللَّه هاشمى گويد : از محمد بن على عليهم السّلام شنيدم فرمود : رسول